زمینه و هدف: به خاطر زمان بر بودن ترمیم محافظه کارانه رزین ادهزیو برای ترمیم دندان های دایمی جوان، استفاده از این روش در کودکان، خصوصا در موارد غیرهمکار منجر به مشکلات عدیده ای می شود. هدف از این مطالعه، مقایسه ریزنشت ترمیم محافظه کارانه تحت کیورینگ جداگانه و همزمان بود.روش بررسی: در این مطالعه تجربی 120 شیار در 120 دندان پرمولر غیر پوسیده آماده سازی گردید، دندان ها به چهار گروه 30 تایی تقسیم شدند: گروه 1: کیورینگ جداگانه باندینگ، کامپوزیت و سیلانت؛ گروه 2: کیورینگ همزمان همه مواد به مدت 60 ثانیه؛ گروه 3: کیورینگ همزمان همه مواد به مدت 40 ثانیه و گروه 4: کیورینگ همزمان همه مواد به مدت 20 ثانیه. تمامی نمونه ها ترموسایکل شدند و در محلول بازی فوشین غوطه ور گردیدند. دندان ها به طور عرضی برش خوردند و نفوذ رنگ با استفاده از استریومیکروسکوپ ارزیابی شد. داده ها تحت آنالیز One-Way ANOVA و Scheffe قرار گرفتند.یافته ها: میانگین میزان نفوذ رنگ در گروه 1، 2، 3 و 4 به ترتیب 1.53±0.6، 2.06±0.6، 2.5±0.7 و 3.53±0.6 بود. تفاوت آماری معنی داری بین گروه 1 و دیگر گروه ها وجود داشت (P=0.0001).نتیجه گیری: به علت مشکلات ناشی از ریزنشت در ترمیم های رزین ادهزیو پیشگرانه نباید از پروتکل کیورینگ همزمان استفاده کرد و در صورت استفاده از روش کیورینگ همزمان، زمان 60 ثانیه جهت اطمینان از کفایت پلیمریزاسیون پیشنهاد می شود.

مقدمه و هدف: کامپومرهای رنگی، گروهی از مواد ترمیمی هستند که از سال 2002 برای ترمیم دندان های شیری معرفی شده اند؛ این مواد به دلیل جذابیتی که رنگشان ایجادمی کند و همچنین سهولت استفاده، در دندان پزشکی کودکان مورد توجه قرارگرفته اند؛ ازآنجاکه رنگ موجود در این مواد می تواند خصوصیات فیزیکی آنها را تغییردهد، هدف از این مطالعه، بررسی کامپومرهای رنگی در زمان های نوردهی40، 20 و 60 ثانیه است.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی_آزمایشگاهی،180 عدد دیسک کامپوزیتی تهیه شدند؛ سپس کامپومرهای رنگ های «آبی، سبز، طلایی، نقره ای، لیمویی و صورتی»، داخل دیسک ها پک و با دستگاه LED در زمان های40،20و 60 ثانیه کیور شدند. نمونه ها ده روز در انکوباتور در دمای 37 درجه نگهداری شدند؛ سپس با دستگاه سختی سنج ویکرز، ریزسختی نمونه ها اندازه گیری و داده ها با آنالیز آماری ANOVA بررسی شدند.نتایج: بیشترین میانگین ریزسختی به دست آمده، به رنگ نقره ای به میزان 44.19 و کمترین میانگین آن، به رنگ آبی به میزان 39.52، مربوط بود؛ رنگ های صورتی، سبز و طلایی با درجه سختی 42، سختی متوسطی داشتند. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که رنگ کامپومر و سمتی که کامپومرها کیورمی شدند بر میزان ریزسختی کامپومرها تاثیر معنادار داشته اند اما زمان نوردهی بر میزان سختی، تاثیری معنادار نداشته است؛ از میان رنگ ها، رنگ آبی، کمترین سختی (P£0.05) و رنگ نقره ای و لیمویی، بیشترین سختی (P<0.05) را دارا بوده اند.نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه، رنگ کامپومر بر میزان ریزسختی آن، تاثیرگذار است و کامپومرهای رنگی با رنگ نقره ای و لیمویی به دلیل سختی بیشتر برای ترمیم دندان های شیری توصیه می شوند.

استفاده از خاک و مصالح خاکی، به دلیل ارزانی، فراوانی و سهولت دسترسی به آن در بیشتر مناطق جهان، از گذشته های دور تاکنون به ویژه در نواحی گرم و خشک رایج بوده است. در ایران نیز که بخش اعظم آن در منطقه گرم و خشک واقع شده، استفاده از مصالح خاکی، بخشی از فرهنگ و هویت معماری ما را در مناطق شهری و روستایی تشکیل داده است. در میان مصالح مختلف خاکی، کاهگل یکی از قدیمی ترین ملات ها و اندودهای سنتی است که از گذشته تاکنون برای عایق بندی پشت بام و نمای ساختمان در مقابل رطوبت و بارندگی استفاده شده است. با وجود آن که امروزه اهمیت فوق العاده عمل آوری صحیح مصالح، به ویژه ملات ها و اندودهای ساختمانی جدید، کاملاً شناخته شده و مورد مطالعه قرار گرفته است ولی تاکنون تحقیقی در این زمینه بر روی تأثیر روش عمل آوری و طول مدت زمان آن بر کیفیت و خواص مختلف فیزیکی و مکانیکی ملات کاهگل انجام نشده است. در واقع هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اهمیت و تأثیر مدت زمان عمل آوری کاهگل بر خواص مختلف فیزیکی و مکانیکی این ملات سنتی و کهن با استفاده از روش های تجربی است و تلاش برای یافتن پاسخ این سئوال که مدت زمان عمل آوری کاهگل، چه تأثیری بر مقاومت فشاری و مقاومت کششی ملات دارد؟ و مناسب ترین مدت زمان عمل آوری این ملات برای دستیابی به مقاومت مورد نظر و دوام بیشتر کدام است؟ مطالعات آزمایشگاهی انجام شده در این پژوهش، نشان داد که مقاومت فشاری و کششی ملات کاهگل به شدت متأثر از میزان الیاف کاه مورد استفاده در ملات است، به طوری که با افزایش درصد الیاف کاه، میزان مقاومت مکانیکی ملات کاهش می یابد، از سوی دیگر با افزایش مدت زمان عمل آوری، میزان مقاومت فشاری و کششی ملات کاهگل نیز ارتقاء می یابد که بخش اعظم این افزایش مقاومت مکانیکی در 72 ساعت اول روی می دهد و با استمرار روند عمل آوری، این افزایش با آهنگ ملایمی تا 10 شبانه روز ادامه می یابد. بررسی های تجربی انجام شده همچنین حاکی از آن است که مناسب ترین محدوده زمانی برای عمل آوری کاهگل 3-7 شبانه روز می باشد.

ساخت ساختمان­ها و سایر سازه­های مهندسی روی خاک ضعیف یا نرم، بسیار مخاطره­آمیز است زیرا چنین خاکی به دلیل مقاومت برشی کم و تراکم­پذیری زیاد، مستعد نشست­های متفاوت است. بهبود برخی از خواص خاک مانند ظرفیت باربری و ویژگی­های مقاومت برشی خاک را می­توان با یکی از روش­های بهسازی، یعنی تثبیت، انجام داد. در این مقاله، تأثیر سیمان بر خصوصیات خاک­ واقع در منطقه جنوب شرقی سمنان مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثر سیمان بر مقاومت فشاری خاک ماسه­ای رس­دار به همراه لای است. آزمایش­های مورد استفاده در این تحقیق شامل تراکم و مقاومت فشاری محدود نشده بود. نمونه­های آزمایشگاهی به روش تراکم استاتیک تهیه شدند. نمونه­ها در 95 درصد جرم مخصوص خشک بیشینه به منظور رسیدن به بهترین تراکم و با درصدهای مختلف سیمان (2، 4، 6، 8 و10) ساخته شدند. با ازدیاد سیمان از 2 تا 8 درصد، مقاومت فشاری محدود نشده خاک سیمان افزایش یافته و افزودن بیشتر سیمان باعث کاهش مقاومت فشاری محدود نشده گردید. با ازدیاد مقدار سیمان از 2 تا 8 درصد، مقدار ضریب ارتجاعی با شیب ملایمی افزایش یافته ولی ازدیاد بیشتر سیمان تا 10 درصد، روند تغییرات به شدت افزایشی بود. ازدیاد سیمان باعث افزایش وزن مخصوص خشک بیشینه ­شد. با افزودن سیمان به خاک، مقاومت آن افزایش ­یافت؛ این افزایش مقاومت تابعی از درصد سیمان به­کار رفته و زمان عمل­آوری است. نتایج به‏دست آمده از ضریب ارتجاعی خاک، حاکی از افزایش شکنندگی خاک اختلاط یافته با سیمان است که با افزایش درصد سیمان به­کار رفته و یا زمان عمل­آوری، این شکنندگی بیشتر ­شد. افزودن سیمان، گسیختگی نمونه­ها را از نرم به شکننده تغییر ­داد.